6de SERIENsport op Eurospeedway Lausitz

                              

                         Nog verder weg....?

 

Waar?

De vorige keer was ‘t al een heel eind rijden naar Schleiz voor de SERIENsport, maar deze laatste keer dit jaar voor de SERIENsport ging het naar de Lausitzring. En dat ligt op 750Km rijden (en 800km terug) van Woerden.

Alleen?

Helaas werd het deze keer een rit in mijn eentje en ook Lausitz zelf zou ik geen bekenden gaan zien, want Frank kon niet komen en de rest van Racing4Fun liet deze keer ook voorbij gaan.

Hoe lang?

Het werd deze keer twee dagen. Als je zo’n end moet rijden, dan maar gelijk voor twee dagen. Dus donderdag zat ik al om 10:00u in de auto, zodat ik ’s avonds om 20:00u aankwam op een erg groot en daardoor leeg paddock.

Eerste dag?

De eerste dag was alleen een trainingsdagje met het ‘All-inteam’ Gewoon 8x 20 minuten rijden voor € 136. Kijk da’s pas goedkoop.

Ik heb niet alle sessie gedaan, maar heb desondanks het eelt op mijn handen gereden. .

Het circuit ziet er prachtig uit. Het ‘Fahrerlager’ is heeel groot en dik voorzien van vele stroomkastjes, prima toiletten en douches (warm!), restaurant, enz.

Ik zou mijn eerste sessie rijden om 08:00u, maar gelukkig hoorde ik op de ‘Fahrerbesprechung’ om 07:30u dat alles een uurtje later zou beginnen. Dat is NIET de eerste keer dat ze me hier in Duitsland een uur te vroeg uit me bed laten komen!

Is ’t wat die baan?

Wat een hobbels! Wat een sporen! Het stuur sloeg her en der bijna uit mijn handen. De layout is goed, maar het asfalt is her en der knudde. Dus na de 1ste training heb ik de vering maar wat zachter gezet. En na de 2e training nog een keertje en na de 3de training nog een keertje. En toen de veervoorspanning nog eens verlaagd. Voor de 4e training heb ik de banden gewisseld (hadden al 9 sessie gehad: 1 training-Assen, 1 race-Assen, 2 trainingen-Zolder, 2 races-Zolder en 3 traingen Lausitz). Die waren dus wel op.

Lukte het een beetje?

Met nieuwe banden, op een warme baan, met veel zon, met de aangepaste vering ging het wel goed. Ik was begonnen met rondetijden van 2:06min. Maar in de 2 middagsessies kwam ik tot een 1:54-er. En deze keer tekenden de banden prima. Geen groeven en ze bleven mooi egaal als babyhuidje.

En toen?

Daarna ben ik lekker gaan douchen, mij gaan inschrijven voor de SERIENsport voor de volgende dag en de technische keuring alvast laten doen.

Gratis?

Voor dag 1 en voor dag 2 had ik restaurantbonnetjes gehad. Bij elkaar genoeg voor een maaltijd met steak, patat en bier. Ze maken het je wel naar je zin hier!

 

Tweede dag?

Saai: al weer een dag met mooi weer. Het werd nu nog warmer (>23oC), maar de baan had wat tijd nodig om op te warmen. Ik had nu goed opgelet en heb de hele sessie volgehouden en dus 19 ronden afgelegd van de minimaal 24.

In de 2e trainingssessie hield mijn laptimer het voor gezien, of iemand had het baken weggehaald, maar in ieder geval kreeg ik geen info door. Dus maar wat ruim genomen en uiteindelijk 11 rondjes gedraaid. Geen idee van de rondetijden, maar voor de startopstelling doet dat er niet toe.

Ik werd weer ergens op rij 5 gezet.

Zware dag?

Tussen de trainingen had ik niets bijzonders te doen en dus kon ik om 11:00u al in het zonnetje gaan zitten.

Hoe zagen de banden eruit?

Naatje. Op de koude baan ’s ochtends voelde het allemaal wat minder. En na de 2e training zag het er weer uit als het vorige setje: versleten (na 4 sessie dus).

Desondanks besloot ik alle settings te laten zoals ze waren. Ik zette Dietrich aan het werk voor weer een vers setje Ik hoopte op een goed opgewarmde baan en weer hetzelfde patroon als de dag ervoor.

 

De race?

Helemaal goed! Ik kwam vrij goed de eerste bocht door en kon er al gauw 2 pakken. Ik kwam achter 2 man te zitten die ik met moeite kon bijhouden en al in de 3e ronde was ik daardoor 3 seconden sneller dan in de trainingen. Dat werd ook gelijk mijn PR van 1:51,316. Dat zag ik natuurlijk op mijn laptimer en ik heb de 51’ers en 52’ers bijna de hele race volgehouden. Alleen in de laatste ronde zag ik dat ik de mannen vòòr mij niet meer kon inhalen en dat ik achter mij een groot gat had. Dat werd dus een 1:53.995 voor de geblokte vlag. Helemaal top! Ik had mij prima vermaakt en ik heb voor mijn gevoel echt mijn best gedaan. De snelste man had een 1:47,0 gescoord en Düssel een 1:49,4 (werd 7de). Ik werd 13de van de 25 man in mijn klasse. En van de 30seconden later gestarte klasse 6 (8 man) heb ik niemand gezien.

 

Derde dag?

Aangezien het weer minstens 10 uur terugrijden zou zijn, heb ik besloten dat pas een dag later (op de zondag) te gaan doen. De laatste avond was ik nog even naar de ‘Siegerehrung’ geweest en daar werden heel, heeel, heeeel veel prijzen uitgedeeld. In de zijspanklasse gingen meerdere subklassen van start, zodat er 3 x 3 keer prijzen waren uit te delen, enz.

’s Ochtends de beste wensen gegeven aan het Endurance-team “LOL-racing” =”laughing out loud”. Dat lijkt dus wel een beetje op Racing4Fun. Het team bestaat uit een engelsman die in Nederland woont en getrouwd is met een duitse dame uit Dresden en een amerikaan die in Deventer woont (ze werden 24ste in de 500Km van Lausitz).

En de beste wensen gegeven aan Reiner Werner Düssel. Die was de dag ervoor onderuit gegaan in een 2e race in een andere klassen. Hij kreeg een crash met een andere rijder. De andere rijder heeft hem wel naar het ziekenhuis gebracht! Kijk dat is nog eens sportief. Hij zal wel enkele maanden moeten herstellen (gescheurde enkelbanden).

Berlijn?

Zo’n 20 jaar gelden was ik voor ’t laatst in Berlijn geweest. De muur en VOPO’s waren er toen nog. En het leek mij wel een mooie dag om Berlijn weer eens te bezoeken. Gelukkig was er nog een parkeerplaatsje vrij in het centrum net achter de Brandenburger Tor, zodat de Racing4Fun sleurhut nu op heel wat foto’s staat.

Daarna lekker ‘Kaffee & Kuchen’ genomen in het zonnetje op een terrasje op de ‘Unter den Linden’. Werd het toch nog een leuke dag ondanks weer een heel stuk rijden. Mijn uitje naar Duitsland kon niet meer stuk.

 

 

Meer foto’s volgen nog