4de ONK op Assen

Helemaal uitgereden en wat een hulp !

 

zoveel rust en dan nog moe

Na de pitbox 16 voor de Cup verlaten te hebben en ingetrokken te zijn in pitbox 25 met Dave en Hans, was ik vrijdagavond klaar. Op zaterdag hoefden we pas om 12:00uur te rijden. Tijd zat dus om te rusten. En zaterdagochtend was alles prima: ik voelde mij goed en de baan was droog. Dus maar weer eens wielen gewisseld naar droogweer banden. Wat mij betreft  hoefde er alleen een kleine verbetering van mijn PR gescoord te worden. Van 1:49,2 naar bijvoorbeeld 1:48,9. Dan zou ik al tevreden zijn geweest.

En in de 1e training zou dat moeten gebeuren, want ’s middags waren er flinke regenkansen.

Helemaal niet dus!

Binnen een paar rondjes sloeg de vermoeidheid helemaal toe en ik kwam doodop van de motor af met ‘lamme’ armen. De beste rondetijd was een 1:52-er geweest en daar had ik ook nog heel wat moeite mee gehad.

 

(foto’s: Jeanne)

 

Ik besloot geen banden te wisselen en te blijven hopen op droog weer tijdens de 2e training. Tevergeefs, want het regende pijpenstelen. Ik ben lekker binnen gebleven. En daar werden heel wat grapjes over gemaakt. Door anderen.

 

zoveel rust en dan ga je maar wat doen

’s Avonds zijn Dave, Marcella en ik eens gaan eten in ’t restaurant op ’t circuit. En bij de staf daar was het ook duidelijk einde van ’t seizoen en alle puf eruit (ofzo).

Maar in de pitbox werden we gelukkig verwend door Jeanne met allerlei hapjes.

Ed ging poetsen en toen kon ik er niet meer onderuit. Voor ’t eerst in het korte leven van de K9, werd de kuip (ongespoten) gepoetst tot ie glom!

 

(foto: Jeanne)

  (foto: Teus)

 

zoveel rust zou toch energie moeten geven

Zondagochtend zouden we maar 10 minuten moeten rijden in de warm up om ongeveer 12:00u. En de omstandigheden waren helemaal goed: zon, droog en niet koud. De nieuwe PR kon nog komen...

Helemaal niet dus!

Na 6 volle rondjes van het circuit afgekomen met een 1:53-er en weer redelijk uitgeteld.

 

 

deze keer geen SMA voor de organisatie, maar de KNMV zelf!

En dus is er geoefend met de “60Km-vlag” a la de ZAC-gebruiken. En dat ging prima.

 

zoveel rust en dan nog zoveel hulp

De race zou starten om 16:10u en dus was er tijd zat voor bandenwisselen (ik geloof in totaal 7 keer in 3 dagen en het is nog steeds niet leuk).

Ik had volop hulp en steun. Anja en Bert, met zoon en vriendin waren er en hebben geholpen voor en na de race. Ronald was er al hinkelend op krukken en met zijn voet in het gips om geestelijke bijstand te geven. En Frank kwam voor morele, sportieve, materiële en alzijdige hulp voor en na de start!

Ik stond 32ste op de grid (van de 33 mannen) en halverwege de race opgeven was volgens anderen geen optie.

(foto: Ronald) Frank met de generator en Anja met de plu.

 

zoveel rust en dan eindelijk de RACE

Het was nog steeds prachtig weer en de baan was kurkdroog. Er zaten verse banden onder de motor en ze waren warm gehouden met behulp van de generator van Frank. Alles was voor me gedaan en ik werd door Anja tegen de brandende zon beschermd.

De start van de race ging prima. Ik kwam goed de eerste bocht door en had bij de Strubben nog zo’n 6 rijders achter mij. Na de Bult waren dat er al minder en bij de 1e doorkomst waren ’t er nog maar 2. En dat zou nog 12 ronden zo blijven. In ’t begin dacht ik nog dat ik misschien naar Hans toe zou kunnen rijden, maar langzamerhand verloor ik hem uit het oog en de 2 mannen achter mij kwamen niet echt dichtbij. Ik deed geweldig mijn best en kwam niet verder dan een 1:51-er. De laatste rondjes was alle energie weg en kreeg ik de voorrem bijna niet meer ingeknepen.

(foto: Jeanne)

Als de supporters er niet waren geweest, zou ik gewoon de race opgegeven hebben. Maar dat zat er deze keer niet in. Ik ben door blijven rijden, ik ben door meerdere rijders gelapt en ik heb de finish gehaald als 27ste (van de 29 man die over de streep kwamen).

Na de finish stond Frank weer klaar met water en bokje en kwamen Roel en Yme ook nog goeie dingen zeggen. Wat een eer.

 

eindelijk rust en wat een geluk!

Het seizoen is afgelopen voor mij. Ik heb dit jaar veel records gezet:

-       op alle circuits een nieuwe of betere PR (behalve op Zolder)

-       op meer verschillende circuits dan in enig ander jaar gereden (10 stuks)

-       op 6, voor mij, nieuwe circuits gereden

-       36 dagen op het circuit gereden: meer dan ooit in één jaar

-       27 keer gestart: idem

-       maar 1 keer een DNF (op Zolder)

-       maar 3 keer een DNS (alle 3 op Zolder)

-       4e geworden in de KNMV-SuperCup1000: beter dan ooit

-       slechts twee keer naast de baan gegaan

-       zelf geen schrammetje opgelopen.

Wat zou ik nog meer kunnen wensen. Dit was een top seizoen.

 

volgend jaar

De SuperCup1000 blijft in het programma, en ook de duitse Seriensport en de belgische Sprintraces. Maar misschien niet alle races uit alle drie de series.

Meer nieuws volgt nog.

 

Voor foto’s à HIER